Mijn 9/11

door Rachid Bouazzaoui

Samen met een goede vriend was ik op die bewuste middag van 11 september 2001 een frisse neus gaan halen. De zomer was alweer bijna voorbij, maar het was nog lekker zonnig en warm. Eenmaal thuis liepen we de woonkamer binnen waar de televisie op CNN stond. Ik zag de wereldberoemde wolkenkrabbers waarbij uit een van de torens rook vandaan kwam. Mijn moeder, die in de kamer zat, was al een tijdje aan het kijken. “Blijkbaar is er een klein vliegtuigje in de World Trade Center gevlogen. Vast een ongeluk.”, vertelde mijn moeder. Op de tikker verscheen kort daarnaa een tikker met ‘Breaking News’. Er werd gemeld dat het om een sportvliegtuigje zou gaan. Op een gegeven moment zag ik een vliegtuig een van de torens binnenvliegen. Persoonlijk dacht ik dat het de beelden waren van de inslag ervoor. “Another plane just flew in the other tower!”, kwam uit de speakers van de televisie. Toen besefte ik mij het pas. Dat was geen herhaling.

Ik heb live gezien hoe een vliegtuig dwars door één van de hoogste wolkenkrabbers ter wereld vloog. Direct erna was ik er 100% zeker van dat het een aanslag moest zijn. Het is onmogelijk dat twee vliegtuigen “per ongeluk” twee hoge torens raken. Mijn moeder stond met open mond te kijken. Ook die vriend keek helemaal verbaasd. Daar stonden we dan met zijn drieën voor de televisie in shock. Inmiddels zonden alle televisiezenders live uit. De site van nu.nl was onbereikbaar kan ik mij nog herinneren. Een uur later meldde CNN dat er een vliegtuig in het Pentagon was gevlogen. Ik werd helemaal gek! “Dit is het begin van de Derde Wereldoorlog!’, riep ik door de kamer. Ook zouden er nog twee vliegtuigen in de lucht vliegen, waarvan eentje richting het Witte Huis vloog. Het leek allemaal op een overdreven Hollywoodfilm en wij zaten naar de trailer te kijken.

Een paar maanden ervoor keek ik samen met mijn vader naar Al Jazeera waar een man met een baard werd geïnterviewd. De man zat in een grot met achter zich een Kalasjnikov en een groene kleed. Hij was boos op het Westen en vertelde dat hij wilde dat alle “ongelovigen” de Islamtische landen moesten verlaten. Hij was niet vies wan geweld. Zo werd hij gelinkt met de aanslag op de USS Cole in het jaar 2000. Maanden later op die elfde van september 2001, kijkend naar de beelden van de World Trade Center die inmiddels waren ingestort , kwam die man met die baard weer in mij op.

De dagen na de aanslagen heb ik geen oog dicht gedaan. Ik was geobsesseerd met het nieuws rondom 11 september. Ik was zo bang dat ik zou slapen en dat ik belangrijk nieuws zou missen. Zelfs de Nederlandse kanalen zonden ’s nachts uit. Voor een nieuwsjunk zoals ik, waren dit belangrijke momenten. Op de derde dag zonder slaap, trok ik het niet meer. Het laatste wat ik dacht voor het slapen: “De wereld is voorgoed veranderd”.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Columns

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s